De spanning begint te stijgen! Binnen een 5-tal weken komt Rotterdam eraan.
Afgelopen weekend stond mijn tweede wedstrijd van het jaar op het programma, de Hinterland Run in Lombardsijde. De Hinterland Run is de eerste loopwedstrijd die door Team Fischer, het team waar ik toe behoor, georganiseerd wordt.
Er stonden 2 afstanden op het programma, de 6 km en de 12 km, beide op een vlak snel parcours.
Ik zou deelnemen aan de 12 km. Het plan was om mijn PR op deze afstand, dat op 04:03 m/km stond, te verbeteren. Het idee was om onder de 4 m/km te gaan.
Bij aankomst merkte ik echter dat, naast de prima organisatie met de vele vrijwilligers, ook de wind sterk aanwezig was. Gezien de 12 km 2 keer een lus van 6 km bevatte, betekende dit dus dat het een halve wedstrijd inbeuken tegen de wind zou worden. Ik wist al dat onder de 4 minuten per kilometer lopen moeilijk zou worden.
Op deze eerste editie kwamen zowat 500 lopers af, een groot succes dus!
De start van de 12 km, met een 200-tal deelnemers, stond om 15u gepland. Na een korte opwarming nam ik plaats in de startbox. Het startschot weerklonk, en ik schoot weg als een pijl uit een boog. Naar goede gewoonte was mijn eerste kilometer weer veel te snel, aan een tempo van 3:43 m/km, tegen de wind in. Die wind was moordend. Gelukkig hadden we hem wel eerst tegen om hem dan bij het terugkeren mee te hebben.
Ik zocht naar een groepje om bij aan te sluiten, om zo ook wat uit de wind te zitten, maar doordat ik te snel weg was waren de groepjes waar ik aansluiting bij zocht telkens net iets te snel. Ik sloot 2 keer bij een groepje aan, maar moest ook 2 keer afhaken. Uiteindelijk belandde ik zo helemaal alleen tussen de groepjes in, vechtend met de wind. Rond kilometer 3 slaagde ik er toch in om aansluiting te vinden bij een groepje met een tempo net iets onder de 4 m/km. Toch moest ik ook dit groepje rond kilometer 5 laten gaan.
Ik worstelde telkens met de gedachte om alles te geven om aan te sluiten bij een groepje en zo uit de wind te zitten, of om mijn eigen tempo aan te houden maar dan wel alleen te vallen. Uiteindelijk liep ik de tweede lus alleen uit. Mijn eigen tempo aanhouden leek mij het beste, en ik kon gewoon ook niet sneller.
Na de eerste lus van 6 km zat ik perfect op schema voor een tijd onder de 4 m/km. Ik wist echter dat het in het begin van de tweede lus opnieuw tegen de wind inbeuken zou worden. Kilometer 8 en 9 haalde ik tijden rond de 4:15 m/km. Ik wist dat het niet meer mogelijk zou zijn om dit nog op te halen in het laatste deel van de wedstrijd.
De laatste kilometers liep ik vlot uit, met de wind in de rug.
Ik kwam uiteindelijk binnen in een tempo van 4:01 m/km. Gezien de weersomstandigheden ben ik daar best tevreden mee. Dit betekent immers een nieuw PR voor mij, met de mogelijkheid om dit bij een volgende 12 km opnieuw te verbeteren. Beetje bij beetje knabbelen aan die PR’s dus. 😉
Deze wedstrijd was een ideale prikkel op weg naar de marathon. Leuk ook om opnieuw zoveel teamies terug te zien. Er zijn er heel wat die ook naar Rotterdam gaan. Wordt leuk dus.
Jeffrey, ook een Team Fischer loper, stelde voor om samen te lopen in Rotterdam, gezien we beide op 3u20m mikken. Dat lijkt me ideaal. Altijd beter om de strijd met een groepje aan te vatten. Mogelijks zijn er nog teamies die op 3u20m mikken en kunnen die ook aansluiten.
Ondertussen werk ik verder mijn weekschema’s af. Deze week heb ik 91 loopkilometers op het programma staan. Het wordt pittig dus, want ik heb deze week ook nog badminton, voetbal en mountainbike op de agenda staan. Maar ik heb er zin in! Het wordt zo stilletjes aan ook lente, wat mijn motivatie alleen maar aansterkt.
Ik sukkelde de afgelopen weken met een lichte blessure aan mijn dij. Ik vermoed dat ik die opgedaan heb tijdens het keeperen de afgelopen weken. Gezien ik nu al een half seizoen in doel sta bij mijn voetbalploeg, en ik het niet gewend ben om zoveel uit te trappen, vermoed ik dat dat de boosdoener is. Ik merkte het ook al effectief in de wedstrijden, dat ik tijdens het uittrappen last ondervond.
Ondertussen is daar een mouw aangepast, en laat ik onze libero nu telkens de bal in het spel brengen. 😉
Ik heb de indruk dat de lichte hinder die ik de laatste weken ondervond ondertussen wegebt. Dit zou dus geen issue mogen zijn op weg naar Rotterdam.
Binnen 3 weken staat de halve marathon van Gent op het programma. Dat wordt de laatste prikkel naar de marathon van Rotterdam op 10 april toe.
Het doel is om in Gent een gemiddelde van 4m/km te lopen. Veel zal afhangen van de weersomstandigheden en de form van de dag. We zien wel, geen stress!
Op naar de zwaarste trainingsweken! 🙂
Foto’s: Johan Heytens / Jaimie Desmet
