Nog 2 weken tot de marathon van Rotterdam, en vandaag stond er een laatste wedstrijd op het programma, de halve marathon van Gent!
Ik leefde al enkele weken toe naar deze wedstrijd. Ik had immers opnieuw de intentie om mijn PR op de halve marathon te verbeteren. Vorig jaar liep ik de 21 km in Wevelgem aan een gemiddelde snelheid van 4:07m/km. Dit keer mikte ik tussen 4:00m/km en 4:05m/km.
Op zondagmorgen 27 maart vertrok ik mooi op tijd naar Gent. De wedstrijd was immers uitverkocht. Voor de 3 afstanden samen (11km, 21km en 42km) waren er 10500 inschrijvingen. Ik wist dus dat ik, om stress te vermijden, maar beter ruim op tijd toe zou komen.
Zo gezegd zo gedaan, eerst mijn borstnummer afhalen, daarna mijn bagage droppen om dan de collega’s van Team Fischer te ontmoeten en te luisteren naar hun ambities.
Om 09.45u nam ik, samen met Esli, plaats in de allereerste startbox. De aangegeven tempo’s van de boxen starten immers vanaf een tijd van 1u30 voor de halve marathon, en daar wou ik ruim onder duiken.
De start werd gegeven, en zoals gewoonlijk nam ik weer een snelle startkilometer, aan een tempo van 3:45m/km.
Het weer was ideaal, de temperatuur ook, en ook de wedstrijdsfeer was top. Waarom er dan maar niet onmiddellijk invliegen. 😉
In mijn hoofd had ik de wedstrijd ingedeeld in een 3-tal fases, momenten waar ik telkens naar uitkeek en die me hopelijk zouden doen vergeten hoe lastig 21 km lopen aan 4:00m/km wel is. 😉
- Op kilometer 4 liepen we door de fantastische Gentse binnenstad, langs de wondermooie Graslei, daar zag ik heel erg naar uit.
- Op kilometer 13 wist ik dat we door de Ghelamco Arena moesten lopen. Als voetballiefhebber zag ik er heel erg naar uit om door het modernste voetbalstadion van België te lopen.
- Op kilometer 21 was er dan uiteraard de fantastische finish in de Topsporthal van Gent, op de piste.
3 momenten om naar uit te kijken dus.
In principe kan ik mijn wedstrijd heel kort omschrijven. Ik slaagde erin om heel de tijd rond de 4:00m/km te lopen. Soms een keer een beetje eronder, soms net erboven. De benen voelden goed aan en ik kon een goeie cadans aanhouden. Nu en dan pikte ik aan bij een groepje om zo een eventueel dipje te vermijden. Dat kwam er echter niet.
Het enige frustrerende vandaag was dat de laatste kilometer uiteindelijk 1,7 km bleek te zijn. Als je uitkijkt naar de finish en nog eens alles geeft in de slotkilometer, dan is het niet zo leuk als je begint fits te hebben dat hij bijna dubbel zo lang is.
Ik finishte uiteindelijk in 1u, 26m, 38sec. Maar zelfs de officiële uitslag van de halve marathon geeft 21,8 km aan, terwijl een HM, voor zover ik me herinner, nog steeds 21,1 km is.
Als ik mijn Strava bekijk, dan kom ik aan een tijd van 1u, 24m, 14sec, of exact 4:00m/km. Een heel dik PR dus! 😉
Mijn tijd was ook goed voor plaats 134 op de 6400 deelnemers aan de halve marathon.
Ik ben dus super tevreden, de form zit goed, en binnen 2 weken komt Rotterdam eraan. Heel wat goed nieuws dus. Uiteraard is een marathon een heel andere wedstrijd dan een halve marathon. In een halve marathon kan je constant tegen je limiet lopen. In een marathon moet je echter wijs doseren. Moeilijk te vergelijken dus. En moeilijk om te weten of de huidige form ook de ideale form is voor de marathon.
Maar de algemene form is sowieso heel goed. Ik werk immers heel consequent de schema’s van mijn coach Benny Fischer af. En wie weet er nu beter hoe je iemand moet klaarstomen voor belangrijke loopwedstrijden dan een voormalig Belgisch Kampioen halve marathon.
Dank u wel Benny voor de prima begeleiding!
Nu komen de laatste 2 weken voor Rotterdam eraan, en die gaan meer en meer in de richting van taperen. Taperen is je lichaam meer en meer laten rusten om dan op de dag van de marathon fris en voluit te kunnen gaan. De loopkilometers gaan de komende 2 weken dus (iets) naar beneden.
Ik zie uit naar 10 april!
