2026 wordt een triatlon jaar voor mij. Dat liet ik eerder al weten in een blogje.
En ik moet zeggen, ik zie eigenlijk wel uit naar dat triatlon-avontuur!
Het plan is om 2 halve (Lievegem en Kanne) en één kwart triatlon (Kortrijk) te doen.
De eerste in rij is Lievegem, op zondag 10 mei 2026, vroeg op het jaar dus.
Rond 10 januari begon ik met de voorbereiding voor Lievegem, wat betekent dat ik 4 maand de tijd heb om helemaal klaar aan de start te komen. Ondertussen zit ik op het eind van die voorbereiding.
Het leek me wijs om mij te laten begeleiden tijdens de voorbereiding van een halve triatlon. Voor mijn eerdere marathons werkte ik ook steeds met een loop-coach (Benny Fischer). Voor de aankomende triatlons ging ik dus op zoek naar een triatlon-coach.
Het toeval wil dat mijn neef Robin (oudste zoon van mijn zus Joke) vorig jaar zijn eerste volle Ironman triatlon deed. Daarnaast is Robin sportleerkracht en heeft hij ook wel wat personal-coaching ambities. De geknipte triatlon-trainer voor mij dus.
Het enige nadeel is dat hij onlangs verhuisde naar Limburg. Maar goed, coachen kan grotendeels online, dus dat mag geen struikelblok zijn.
Robin is nu dus mijn triatlon-coach en stelt mijn wekelijkse schema’s op.
We werken met Trainingpeaks, een app waarin Robin schema’s kan invoeren. Via verschillende koppelingen verschijnen al deze schema’s ook op mijn Garmin- en Zwift-account. Handig dus!
Er zijn 2 redenen waarom ik graag met een coach werk voor dergelijke uitdagingen:
- Uiteraard weet een coach perfect hoe een atleet klaar te stomen voor de wedstrijddag. Zelf alles uitpluizen is niet zo simpel. Er komt immers heel wat expertise bij een dergelijke uitdaging kijken.
- Het helpt mij ook om te weten dat ik opgevolgd word. Dat motiveert me om mijn trainingen consequent af te werken.
Via mijn blog hou ik jullie graag op de hoogte van mijn trainingsvorderingen. Ondertussen lopen die trainingen 3 en een halve maand. Ideaal voor een overzicht dus.
Zwemmen
Het zwemmen. Dat wordt dé uitdaging voor mij in de halve triatlon.
Het is namelijk heel simpel, ik ben geen zwemmer. Uren baantjes trekken met veel teveel volk in het zwembad, ik ben er geen fan van.
Maar goed, zwemmen hoort uiteraard bij de triatlon.
In het najaar van 2025 schreef ik me daarom direct in voor 10 lessen Start to crawl. Ik volgde in het middelbaar de opleiding Sport-Wetenschappen, maar dat ene uurtje zwemmen om de 2 weken toen was niet voldoende om de sport onder de knie te krijgen. Er is dus werk aan de winkel.
De 10 lessen Start to crawl waren heel nuttig, en dus kocht ik begin 2026 direct een 50-beurten-zwemabonnement om wekelijks 2 keer te trainen. Een beurtenkaart helpt immers om mezelf te verplichten consequent te trainen.
In eerste instantie was het zaak om de ideale zwemmomenten te vinden. Want ik heb echt geen zin om met 10 anderen in dezelfde baan te zwemmen.
Ondertussen is dat gelukt. Ik ga op dinsdagmorgen om 6.30u vroeg zwemmen in Lago Zwevegem. Meestal heb ik dan een hele baan voor mezelf. Het kost wel iets om op dat uur te gaan zwemmen. Maar goed, niemand zei ooit dat een halve triatlonvoorbereiding easy is.
Mijn 2de zwemsessie in de week hou ik op zaterdag- of zondagmiddag om 12u. Ook dan is het behoorlijk rustig in het zwembad.
Onlangs was Robin in Zwevegem en coachte hij me tijdens het zwemmen. Das is heel nuttig gebleken. En ook mijn schoolvriend Jelle volgde mij ondertussen al onder water, waarna ik heel wat nuttige tips kreeg.
Verder is mijn Instagram algoritme volledig om zeep en krijg ik enkel nog filmpjes te zien over hoe je je zwemtechniek verbetert.
Het resultaat is progressie. Trage progressie, maar ze is er wel degelijk.
Afgelopen weekend ging ik ook mijn gehuurde wetsuit halen, en komend weekend zwem ik voor het eerst in open water, in Vosselare-Put bij Deinze. Spannend!
Fietsen
Ik ben een Zwifter geworden! Jarenlang heb ik geweigerd om een Zwift abonnement en bijhorende fietstrainer aan te schaffen. Geef mij maar de buitenlucht! Maar nu is het dus zover. 2 tot 3 keer per week vind je mij thuis op mijn fiets. En ik moet zeggen, het bevalt me wel.
Uiteraard is buiten fietsen veel leuker. Maar tijdens de winterperiode moet ik de fiets op, en het weer op de baan verhindert nu eenmaal om daar deftig te trainen.
Ik doe meestal Zwift-sessies van een uur, en veel meer moet dat eigenlijk niet zijn. De inspanning is een stuk groter dan tijdens het fietsen op de baan. Een uurtje trappen op wattages loont echt wel de moeite.
Ik zweet soms echt als een paard. En er is ook al een sportmatvloer en een ventilator aan mijn sportcollectie toegevoegd.
Ondertussen train ik echter weer buiten. Het weer is fijn, binnen fietsen hoeft dus niet langer. Blij om weer op de baan te zijn!
Lopen
Ik heb een wat vreemd gevoel tijdens mijn looptrainingen. Toen ik trainde voor mijn marathons liep ik wel 6 of 7 keer per week. Maar nu loop ik maar 2 of 3 keer per week. Dat is uiteraard logisch, gezien ik tijd moet overhouden voor het zwemmen en het fietsen.
Maar dat voelt dus wel wat vreemd aan. Het lijkt alsof ik steeds wat “achterop loop”.
Nu, de looptrainingen zijn best wel pittig. Er zitten heel wat tempo’s en sprintjes in, zaken die me dus wel scherp houden.
Ik plan ondertussen ook wat wedstrijden in. Ik liep onlangs de Bashir Run (halve marathon aan 1u28), maar de focus lag toch vooral op de Halve Marathon in Kortrijk op 26 april, daar keek ik echt wel naar uit. Ondertussen heb ik die wedstrijd achter de rug en liep ik er een heel degelijke halve marathon in 1u25 (04:03/km). Ik eindigde daarmee op een 52ste plaats bij de meer dan 2400 deelnemers.
Die wedstrijd kwam ook exact 2 weken voor Lievegem, dus das best wel een leuke timing.
Algemeen gevoel
Ik ben gewend om te trainen voor een marathon. 6 keer lopen in de week is dan de regel, en dat weegt dan ook wel op je fysiek.
Nu train ik ook 6 à 7 keer in de week, maar 3 verschillende sporten dus. Dat maakt dat het fysisch allemaal wel wat haalbaarder is.
Mentaal voelt het echter allemaal iets intenser aan. Ik speel immers ook nog badminton, waarbij ik 2 keer train in de week en op zaterdag of zondag heel geregeld ook nog een tornooi speel. 10 sportsessies in de week zijn dus niet uitzonderlijk.
Ik heb dus nooit echt een rust-gevoel. Fysisch valt dat wel mee door de verscheidenheid aan sporten, maar mentaal weegt dat wel wat.
En ik heb ergens ook het gevoel dat ik niet genoeg doe, omdat ik geen enkele van de 3 triatlon-sporten heel vaak doe.
Het is dus allemaal een beetje wennen.
Triatlon-dag (10 mei) zelf blijft voor mij toch wel wat mysterieus. Hoe gaat alles in zijn werk gaan? Hoe zal ik alles verteren? Hoe gaat het zwemmen gaan? Allemaal onbekende factoren.
De goesting voor Lievegem begint echter te komen.
Ik heb besloten om geen te hoge verwachtingen te stellen, en de wedstrijd te nemen zoals hij komt. Uiteraard ga ik mijn stinkende best doen. Maar ik zie wel wat het wordt. Geen stress!
Best wel spannend allemaal!
