Vorig jaar liep ik in Brugge mijn eerste officiële marathon. Dit jaar koos ik in Brugge, als voorbereiding op de marathon van Valencia op 4 december, voor de halve marathon.
Ik loop niet zo heel veel wedstrijden en zag dus wel uit naar deze dag. Het is altijd leuk om de wedstrijdsfeer op te snuiven en de adrenaline van een officiële loopwedstrijd te voelen.
Ik had één van mijn trouwste supporters mee, mijn zus Joke, die mij zou bevoorraden en begeleiden met de fiets.
Het doel was om ergens tussen de 4:05m/km en 4:10m/km te eindigen. Ik liep mijn PR op de halve marathon eerder dit jaar in Gent. Ik eindigde daar in 1:24:24u, of exact 4m/km. Ik denk meer en meer dat ik daar een echte superdag moet gehad hebben, want op enkele kortere loopwedstrijden laatst haalde ik dat gemiddelde zelfs niet meer.
Realistische doelen stellen is belangrijk in het lopen, vandaar mijn idee om dit keer te mikken op iets boven de 4m/km.
De start verliep vlot. Wel vervelend om na 700 meter onder een boog te passeren met de “officiële” start van de halve marathon. Je weet dus dat je sowieso een stuk meer gaat moeten lopen.
De eerste 5 kilometer liepen we door de Brugse binnenstad, ook wel dikwijls op wat smallere paadjes. Het is dan ook niet makkelijk om daar aan te sluiten bij een groepje, alles loopt dan wat door elkaar.
Na 5 kilometer verlieten we Brugge om langs het kanaal richting zee te lopen. Vanaf daar sloot mijn zus ook aan op de fiets.
Ik vond er ook direct een groepje dat mijn tempo leek te lopen. Wind in de rug en vlot richting kilometer 10, bijna op de helft. Nu en dan ook wat drank of eten aannemen van mijn zus, ideaal om daar nog wat op te trainen voor de marathon binnenkort.
Na kilometer 11 draaiden we af om zo doorheen de polders opnieuw richting Brugge te lopen. Nu zat de wind op kop en begonnen de groepjes ook wat uit elkaar te vallen. Ik probeerde de oversteek te wagen naar een groepje dat een 20-tal meter voor mij liep. Dat was niet zo evident.
Rond kilometer 14 werd ik voorbij gestoken door een man of 4 en klampte ik aan. Ik voelde wel dat het tempo net iets te hoog lag, maar ik ging er toch voor. Na een kilometer of 3 moest ik die mannen laten lopen, maar nu kwam het einde wel in zicht.
Ik voelde dat ik nog wel iets in de tank had om de laatste 2 kilometer nog wat te versnellen. Dat lukte niet volledig, het was telkens kort versnellen om dan toch weer wat te vertragen. Het jojo-gevoel. De benen begonnen stilaan ook leeg te lopen. Op zich geen probleem, mijn vooropgestelde tijd was immers nooit in gevaar gekomen.
Ik finishte uiteindelijk in 1:27:43, aan een gemiddelde van 4:08m/km (152ste van de 3115 deelnemers). Ik ben daarmee tevreden, je kan niet iedere wedstrijd een superdag hebben. 😉
Na de finish trok ik met mijn zus naar het Zwarte Huis, mijn favoriet restaurant in Brugge. Het idee was om rond 13.30u terug af te zakken naar de Grote Markt om mijn vriend Simi, die onlangs ook aansloot bij TeamFischer, zijn eerste marathon te zien eindigen. Hij finishte in een mooie 3:50u. Proficiat Simi!
Ik heb heel erg genoten van deze wedstrijd! De sfeer was top, het weer was goed, en de aankomst op de Brugse Grote Markt blijft fantastisch.
Ik ga nu verder met mijn voorbereiding voor de Marathon van Valencia (op 4 december). Vandaag staat er alweer een loop op het schema. ’t Is niet de moment om stil te zitten!
Deze week staat het Ardennen-mountainbike weekend met ons vriendengroepje ook weer op het programma. Hoofddoel: Genieten en zeker niet geblesseerd geraken! 😉
