Redder – Mijn boekreview

Enkele maanden geleden bracht mijn jeugdvriend Hannes zijn debuutroman Redder uit, een verhaal over opgroeien in een gesloten geloofsgemeenschap.
Hannes en ik groeiden samen op in de Pinksterkerk. We waren beste vrienden, 2 handen op één buik. Op zijn 19de liet Hannes het geloof definitief achter zich. Ik stapte nog maar een 3-tal jaar geleden uit de Pinkstergemeenschap.
Als onderdeel van zijn verwerkingsproces schreef Hannes onlangs een roman (zijn debuutroman).
Ik had het voorrecht om als proeflezer het boek al vóór publicatie te lezen.

Na de effectieve publicatie in juni 2022 kocht ik het boek meteen op de officiële voorstelling en nam het mee op zomerreis, om het opnieuw door te lezen.
In dit blogje publiceer ik mijn mening over het boek.

Hannes is zelfstandig copywriter en heeft dus wel wat ervaring met schrijven. Het kostte hem een aantal jaar om van start tot publicatie van het boek te geraken.
Bij de publicatie van het boek was er ook wel wat persbelangstelling. Hannes werd door verschillende kranten en magazines geïnterviewd over zijn boek. Het gebeurde hierbij dikwijls dat het woord “sekte” viel.
Ik merk dat heel wat Pinksterchristenen in mijn omgeving omwille van de vermelding van dat woord “sekte” nogal wantrouwig tegenover het boek staan.
Het leek me misschien niet de allerbeste keuze van Hannes om de Pinkstergemeenschap zo te benoemen. Puur technisch gezien gaat het hier ook niet om een sekte, gezien het Pinkstergeloof een door de overheid erkend geloof is. De kerk waar ik heen ging heeft bv een door de overheid betaalde bediener. Het klopt dus dat de term sekte hier eigenlijk niet op zijn plaats is.
Toch snap ik dat er een dunne grens kan zijn tussen een sekte en een geloofsgemeenschap. Enkele kenmerken van een sekte zijn bv:

  • Autoritaire leider:
    Ik ken heel wat Pinksterkerken waar er inderdaad een autoritaire leider is, die de volledige koers van de kerk bepaalt, en waar mensen serieus gemanipuleerd worden. Dat lijkt me niet ok.
  • Uitsluiting bij het verlaten van de groep:
    Het is niet zo dat je in de Pinkerstkerk opgelegd wordt om contact met mensen te verbreken wanneer ze de groep verlaten. Ik heb echter zelf aan de lijve ondervonden dat je soms niet meer meetelt als je weggaat uit de Pinksterkerk. Er zijn dichte vrienden die mij volledig negeren nadat ik besloten heb om de kerk achter mij te laten. Het is niet dat ze dat opgelegd zijn, ze doen het eerder uit zichzelf. Het eindresultaat is echter wel hetzelfde.

Ik snap de verwarring dus wel een beetje.
Hannes kon dit naar mijn mening iets tactischer aangepakt hebben, maar het lijkt me ook niet slecht dat christenen hier even in eigen boezem kijken in plaats van te snel in een slachtofferrol te kruipen.

Terug naar het boek.
Redder is een roman, geen biografie echter.
Samuel Stroobant, het fictieve hoofdpersonage, is een puber die opgroeit in een Pinksterkerk. Hannes heeft het verhaal zodanig geschreven dat Samuel heel wat dingen meemaakt die Hannes destijds ook heeft meegemaakt, of toch van dichtbij heeft gezien.
Het verhaal is dus niet waar gebeurd, maar bevat heel wat zaken die wel degelijk echt gebeurd zijn.

Het lijkt me niet slecht om mijn eigenlijke review onder te verdelen in de volgende items.

  1. Het verhaal
    Het boek Redder gaat over Samuel, een jongeman die opgroeit in een Pinksterkerk. Hij kijkt heel erg op naar Danny, de voorganger van de kerk waar hij toe behoort. Hij leert ook Molly kennen, een meisje dat niet tot de kerk behoort maar dat er door Danny wel geïntroduceerd wordt. Molly is ziek. Samuel gelooft dat God haar kan genezen.
    Samuels beste vriend Arvid is een rebels figuur die helemaal niets met de kerk te maken wil hebben. Verder heeft Samuel ook een heel streng religieuze moeder.
    Samuel gelooft ook absoluut in god, hoewel hij het heel moeilijk heeft om ermee te connecteren.
    Het is tussen deze 5 personages (Danny, Molly, Arvid, Samuels moeder, god zelf) dat Samuel de moeilijkste jaren van zijn puberteit doormaakt.
  2. Technisch
    Hannes heeft reeds heel wat ervaring met schrijven. Van beroep is hij zelfstandig copywriter. Redder is zijn debuutroman.
    Het verhaal zelf is mooi en knap opgebouwd, het boek leest heel vlot. Ik merkte tijdens het lezen dat ik verschillende keren gecharmeerd was door de schrijfstijl en de leuke woordkeuze hier en daar.
    Hannes heeft als Gorki fan ook heel wat linken naar het groepje van Luc Devos gemaakt. Dat is fijn.
    Verder zijn er heel wat personages die linken naar echte personages uit de kerk waar Hannes en ik deel van uitmaakten. Daarover echter iets meer in het rubriekje “Persoonlijke herkenning”.
  3. Waarheidsgehalte
    Ik kan als ervaringsdeskundige 😉 stellen dat er geen zaken in het boek beschreven zijn die ik zelf niet heb ervaren in al die jaren dat ik lid was van de Pinkstergemeenschap.
    Van gebedsgenezing, spreken in tongen, narcistische leiders, absurde verklaringen voor simpele zaken, vallen in de geest, tot zorg dragen voor elkaar, steun hebben aan het geloof, je thuis voelen in een kerk, ik heb het allemaal meegemaakt.
    Het boek geeft een zeer herkenbaar beeld van het Pinkstergeloof. Uiteraard zijn er binnen het Pinkstergeloof extreme en minder extreme strekkingen. Niet alles wat in het boek beschreven wordt heb ik in mijn eigen kerk meegemaakt. Ik heb echter in die 40 jaar geloven heel wat verhalen gehoord van mensen die dicht bij mij stonden, en die bv lid waren van andere extremere kerken. Er staan dus geen leugens in Redder. 😉
  4. Persoonlijke herkenning
    Wat het boek voor mij heel speciaal maakte was de persoonlijke herkenning die ik erin terug vond. Zoals ik eerder al schreef waren Hannes en ik beste vrienden en heb ik dus heel wat situaties die Hannes meegemaakt heeft ook zelf van dichtbij meegemaakt.
    Het boek is doorspekt met namen en karaktereigenschappen van mensen uit mijn jeugd. Het was heel leuk om te zoeken naar de personen die Hannes tracht te beschrijven. Het is wel zo dat Hannes zo fair is geweest om geen mensen bij hun echte naam te noemen. Eigenlijk mixt hij heel wat namen en verschillende karaktereigenschappen door elkaar, om zo tot nieuwe personages te komen.
    Er wordt ook gerefereerd naar situaties die ik zelf met Hannes meegemaakt heb, of plaatsen waar we samen zijn geweest. Ben je thuis in het wereldje, dan herken je hier en daar wel iets of iemand.
  5. Respect voor de gemeenschap
    Het boek is geen aanval op de Pinkstergemeenschap. Er wordt met respect geschreven over geloven. Uiteindelijk is het boek een verhaal, geen opdringen van een persoonlijke mening. Ik heb geen verwijten teruggevonden in het boek.
    Ik weet dat Hannes, net zoals ik, zijn verleden respecteert en zelfs dankbaar is voor de manier waarop hij opgegroeid is. Dat wil niet zeggen dat hij superblij is met alles wat hij meegemaakt heeft, maar dat hij blij is met de relaties en de ervaringen die hem gemaakt hebben tot wie hij nu is.
  6. Conclusie
    Ik kan Redder alleen maar aanraden als boek. Hannes heeft echt knap werk geleverd met zijn debuutroman.
    Ik ben ook wel trots dat een goeie vriend van mij een boek uitgebracht heeft. Dat is toch wel een prestatie.
    Het boek is het resultaat van jaren schrijven, denken en herschrijven, en dat merk je. Redder is heel samenhangend, diepgaand, integer, leest heel vlot, en verveelt nooit.

Wil je het boek zelf lezen, dan kan je het aanschaffen via Hannes zijn persoonlijke website, www.hannesdedeurwaerder.be.
Veel leesplezier!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar boven