Het kon toch beter?

Een tijdje geleden brachten we een avond bij vrienden door.
Ik kwam opnieuw in een situatie terecht die heel typerend is voor mijn ervaringen met christenen de laatste jaren. Ik deel ze hier graag even.

We hadden een gezellig etentje met 2 bevriende christen-koppels.
Na het eten kwam er nog een dessert aan, en plots verslikte één van de vrouwen zich in een druif. Ze kreeg geen lucht meer en in paniek sprong haar man recht om te helpen en te kloppen op haar rug. Gelukkig kon onze vriendin de druif uitspuwen en draaide dit niet op een drama uit.
We waren nog wat aan het napraten over deze nare ervaring toen mijn andere vriend aanhaalde dat hij er zich altijd veel zorgen over maakt dat zoiets ook bij zijn zoontje zou kunnen gebeuren. Begrijpelijk uiteraard. Het gebeurt immers nu en dan wel eens dat een baby op een dergelijke manier sterft.

Ik moest er aan denken dat mensen die geloven in de evolutietheorie dit soms als een argument aanhalen. Dat het menselijk lichaam constructiefouten bevat, of toch op zijn minst zaken die beter ontworpen hadden kunnen worden. En dat we dus niet perfect “geschapen” zijn.
Ik geloof zelf niet in de evolutietheorie (ik ben agnost), maar ik moet eerlijk toegeven dat die mensen daar een punt hebben.
Als we geschapen zijn door een almachtige perfecte god, waarom heeft hij ons dan zo geschapen dat onze luchtpijp en onze slokdarm dezelfde ingang hebben? Dat had toch beter gekund? Hoeveel mensen zijn er nog niet gestorven door te stikken in een stukje voedsel?
Een interessant vraagstuk leek het me.

Ik besloot dit op tafel te gooien.
Ik richtte me tot de vriend die zonet nog aangehaald had dat hij zich daar echt zorgen over maakt bij zijn zoontje, en stelde hem de vraag. Dit had toch wel beter gekund? Waarom hebben onze slokdarm en onze luchtpijp dezelfde ingang?
Mijn vriend kreeg het echter niet over zijn lippen om te zeggen, “ja dit had beter gekund“.
Ik was met verstomming geslagen. Vooral door de manier waarop er geantwoord werd. Het leek wel alsof ik compleet onredelijk was door een dergelijke vraag te stellen. Ik stelde de vraag meerdere keren, telkens met dezelfde reply. Nee, dat had niet beter gekund. Na een tijdje stelde mijn vriend mij de vraag, hoe dan?
Uiteraard had ik daar een heel simpel antwoord op. Door de mens zo te maken met 2 aparte gaten in zijn hoofd, eentje om voedsel binnen te krijgen en eentje om lucht binnen te krijgen. Hoe simpel kan het zijn? Dit werd genegeerd of als belachelijk bestempeld. Er volgde een ongemakkelijk moment, alles werd wat weggelachen, en daarmee was de kous af.

Ik ben ontzettend onder de indruk van het menselijk lichaam, en ik ben van mening dat er intelligentie achter zit. Maar ik moet ook eerlijk toegeven dat de luchtpijp en de slokdarm scheiden misschien wel niet zo slecht was geweest.
Het kan toch niet dat mijn vriend niet inziet dat er betere opties zijn dan de luchtpijp en de slokdarm dezelfde ingang te geven?
Als je daar ook maar even over nadenkt, dan kom je toch tot dat besluit? Je hoeft daar dan nog geen zware conclusies uit te trekken, maar je zou er toch tenminste even kunnen over nadenken?
Laat dat nu net mijn punt zijn. Religie stompt het denken af. Er is een vooraanname (god heeft de mens perfect gemaakt), en alles wat die vooraanname in gevaar brengt wordt gewoon genegeerd.

Logisch nadenken brengt die vooraanname in gevaar. Dus wordt er niet meer logisch nagedacht.
Jammer toch …