Minireeks – Bewijs 3 | Gods liefde is onvoorwaardelijk / Gods liefde is voorwaardelijk

Minireeks – 5 bewijzen dat de christelijke god (de god van de bijbel) niet kan bestaan
Minireeks – Bewijs 1 | God komt zijn beloftes na / God komt zijn beloftes niet na
Minireeks – Bewijs 2 | God is rechtvaardig / God is niet rechtvaardig
Klik op de bovenstaande links voor de eerdere info betreffende de minireeks.
In deze reeks haal ik 5 bewijzen aan, die aantonen dat de christelijke god (de god van de bijbel) niet kan bestaan, omdat hij eigenschappen heeft die elkaar logisch uitsluiten.
Net zoals een getrouwde vrijgezel niet kan bestaan, kan de christelijke god ook niet bestaan.

Onlangs spendeerden we een gezellige avond bij goeie (christen) vrienden.
Na wat praten over de alledaagse zaken van het leven nam het gesprek plots een diepere wending. Dat is altijd leuk. Je leert elkaar immers pas echt beter kennen tijdens een intens gesprek.
We babbelden wat over mijn geloofsissues en uiteindelijk kwamen we op het onderwerp “gods onvoorwaardelijke liefde”. Mijn vriend haalde aan dat gods liefde onvoorwaardelijk is. Hij voegde er wel aan toe dat gods redding wél voorwaardelijk is, namelijk in die zin dat je die effectief moet aanvaarden (iets verder in dit blogje ga ik ook daar dieper op in) om ze te laten gelden.

De stelling was duidelijk: Gods liefde is onvoorwaardelijk, zijn redding is wel voorwaardelijk.

Een tijdje geleden had ik echter de 10 geboden wat van naderbij bekeken. Laat Exodus 20:2 nu net het volgende zeggen:

Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hier boven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel voor zulke beelden niet neer, vereer ze niet, want ik, de HEER, uw God, duld geen andere goden naast mij. Voor de schuld van de ouders laat ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze mij haten; maar als ze mij liefhebben en doen wat ik gebied, bewijs ik hun mijn liefde tot in het duizendste geslacht.

Ik had daar toch een duidelijke “als” gelezen. “als ze mij liefhebben en doen wat ik gebied … dan bewijs ik hun mijn liefde …”.
Een duidelijke vermelding dat gods liefde voorwaardelijk is, in de 10 geboden dan nog. Ai … Ik haalde de tekst aan en merkte dat het gesprek wat ongemakkelijker werd.
Mijn vriend probeerde zich te verdedigen door aan te halen dat gods redding inderdaad voorwaardelijk is. Dat was natuurlijk een beetje naast de kwestie. Eerder had hij immers gezegd dat gods redding inderdaad voorwaardelijk is maar dat gods liefde onvoorwaardelijk is.
Een vreemde manier om zijn stelling te verdedigen. Bij een 2-ledige stelling waar één van de 2 delen net bewezen werd niet juist te zijn de aandacht afleiden naar het deel van de stelling dat wel zou kunnen kloppen.
Het leek voor mijn vriend heel moeilijk om toe te geven, wat eigenlijk gewoon in zijn eigen bijbel werd vermeld. Heel raar. Plots werd er ter verdediging ook ingeroepen dat ik misschien de Hebreeuwse grondtekst moest raadplegen. Vreemd toch, ik zou dus eigenlijk Hebreeuws moeten leren om te begrijpen wat god nu eigenlijk wil zeggen.

Het vreemde is ook dat er op andere plaatsen in de bijbel wel wordt gesproken over gods onvoorwaardelijke liefde.
Mattheüs 5:46 zegt bv:

Want indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat loon hebt gij? Doen ook de tollenaars niet hetzelfde?

Wat is het nu? Kan gods liefde onvoorwaardelijk én voorwaardelijk zijn? Mij lijkt het toch wel dat het ofwel het een ofwel het ander moet zijn.
Opnieuw is het hier duidelijk dat de christelijke god niet kan bestaan. Net zoals een getrouwde vrijgezel niet kan bestaan kan de god van de bijbel ook niet bestaan. Onvoorwaardelijk liefhebben en voorwaardelijk liefhebben zijn 2 eigenschappen die elkaar immers logisch uitsluiten.

Gods redding

Ik wil ook even wat dieper ingaan (met dit zijsprongetje) op het feit dat gods redding wel voorwaardelijk is.
Ik vind het sowieso al vreemd dat er een onderscheid gemaakt wordt tussen de liefde en de redding. Hangen beide niet onlosmakelijk aan elkaar vast?
Maar goed, dat kan mijn gevoel zijn.

Wat christenen bedoelen met “redding” is het volgende:
Jezus is gestorven voor onze zonden. De schuld is afbetaald.
Dit kan wat vreemd klinken als je niet thuis bent in het christelijke jargon. Waar slaat dit juist op?
Wel. Iedere keer dat je zondigt wordt er volgens de christelijke doctrine een schuld opgebouwd. Doordat Jezus aan het kruis gegaan is is die schuld nu afbetaald.

Het is echter pas als je het offer van Jezus (zijn kruisdood) met bijhorende schuldbetaling aanvaardt dat je gered bent.
Ik vind dat een beetje vreemd.
Ik vergelijk dit altijd met een schuld die je hebt bij de bank (voor je huis bv). Stel nu dat er iemand naar de bank gaat waar je je schuld hebt, en daar het volledige bedrag in één keer vereffend.
Dan maakt het toch niet uit of je dat aanvaard of niet? De schuld IS immers betaald. Het is de bank zelf die de betaling moet aanvaarden.

Maar goed, dit was even een zijsprongetje.

Waarom toch?

Waarom toch? Waarom staat er in de bijbel dat god een god van orde is en geen god van chaos, om dan 2 bijbelteksten in zijn eigen geschreven boek elkaar zo te laten tegenspreken?
God kon toch wel geweten hebben dat er daar ooit eens iemand zou over vallen? Waarom neemt een perfecte god beide teksten dan in zijn boek op?
Aangezien hij zowel het verleden als de toekomst kent moet hij toch geweten hebben dat ik hier ooit een blogje zou over schrijven? 😉