Het geloof van christenen is grotendeels gebaseerd op verschillende zaken waarbij oorzaak en gevolg (nogal snel) aan elkaar gelinkt worden.
Wat bedoel ik daarmee? Ik geef even een voorbeeld.
Het is duidelijk dat het heelal ontzettend groot en complex is. De natuur getuigt van een bijzondere intelligentie en een ongekende complexiteit.
De bijbel nu beweert dat, gezien god almachtig is, het duidelijk is dat hij verantwoordelijk is voor het scheppen van het complexe heelal. In Romeinen 1:20 staat immers:
“Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken: zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar. Er is dus niets waardoor zij te verontschuldigen zijn.”
Ziezo, voor een christen het bewijs dat hun god bestaat! De natuur is complex, dat kunnen we zien. De bijbel zegt dat god de auteur is van de schepping. Voila!
Er wordt hier heel snel een link gelegd tussen de oorzaak (de christelijke god die almachtig is) en het gevolg (de complexe natuur). Er is geen verder bewijs hiervoor dan deze stelling op zich, en dan het feit dat de bijbel hierover spreekt.
Als je niet gelooft in evolutie, dan lijkt het of je dus automatisch moet geloven in god, dat er geen andere opties zijn. De christelijke god zou volgens de bijbel immers de enige verklaring moeten zijn voor de complexiteit van alles.
Dit is uiteraard een beetje kort door de bocht. Stel dat ik morgen start met een nieuw geloof, met bijhorend boek, en dat ik in dat boek zeg dat mijn god almachtig is en dat hij de maker van alles is. Zou dat voldoende zijn voor iemand om dat zomaar aan te nemen als waar? Zou er geen bewijs nodig zijn?
Het is voor mij heel duidelijk dat de natuur complex is en dat er intelligentie achter alles zit. Ik weet echter niet wie daarvoor verantwoordelijk is, dat is mijn eerlijke conclusie. Het lijkt mij wel dat de macht / schepper die hiervoor verantwoordelijk is ontzettend intelligent moet zijn. Maar wie dat dan is? Dat is mij niet duidelijk.
Daartussen ligt immers een heel spectrum aan mogelijkheden. Ik ga bewijs nodig hebben om dit correct toe te kunnen wijzen. De christelijke god is hier zeker niet de enige optie. Andere religies beweren ook dat hun god / goden verantwoordelijk zijn voor de schepping. En er kan maar (maximum) één religie juist zijn.
Oorzaak en gevolg mogen pas aan elkaar gelinkt worden als daar voldoende bewijs voor is.
Een ander voorbeeld is dat god je graag ziet en dat je dat ook effectief kan voelen. Ook hier weer is er een mogelijk oorzaak van die liefde, god, en een mogelijk gevolg, namelijk het feit dat je je geliefd voelt. Ook hier kan weer heel snel een naïeve link gelegd worden. God is liefde (volgens de bijbel), ik voel liefde, dus god bestaat.
Zou het echter niet kunnen dat het feit dat je denkt dat er iemand is die naar je omziet al voldoende kunnen zijn om je geliefd te voelen?
In de film Cast Away met Tom Hanks belandt het hoofdpersonage voor een heel lange tijd op een onbewoond eiland. Op een aangespoelde volleybal tekent hij een gezicht. Deze volleybal wordt zijn beste vriend. Hij deelt er alles mee en heeft er ontzettend veel steun aan.
Het is dus perfect mogelijk om liefde te voelen van een denkbeeldige vriend. Opnieuw is hier dus de kans dat het te snel aannemen van het feit dat je liefde voelt door je god eigenlijk fout is. Het kan zijn dat het mechanisme (een denkbeeldige vriend hebben) op zich al voldoende is om je liefde te laten voelen.
Opnieuw kan het heel naïef zijn om je god daarvoor verantwoordelijk te achten zonder bewijs.
Ik ben zelf als christen ook heel vaak naïef geweest in dergelijke zaken. Ik ging oorzaak en gevolg te snel aan elkaar koppelen zonder enige vorm van bewijs. Dat vormde voor mij een stevige basis voor mijn geloof.
Nu zie ik echter in hoe naïef ik was.
Ik wilde maar al te graag zaken aan elkaar koppelen om zo mijn geloof bevestigd te zien. Ik miste een kritische blik. Christenen stimuleren elkaar verder ook niet om een kritische kijk te hebben en vragen te stellen. Iets aannemen zonder bewijs, geloven dus, wordt net heel erg gewaardeerd binnen het christendom.
Door los te komen van het geloof en alles vanuit een ander perspectief te bekijken merk ik nu hoe naïef ik al die jaren ben geweest.
