Afgelopen week was ik samen met Jaimie op skireis in Les Deux Alpes in Frankrijk. We genoten er van een fantastische 6-daagse.
Op de slotdag besloten we, na enkele uren afdalen, om nog een laatste keer naar beneden te skiën. Tot dan hadden we supermooi weer gehad, maar om 15u begon het te sneeuwen en mistig te worden. De zichtbaarheid was nihil, maar een laatste afdaling, dat moest toch nog even lukken. Ik ben immers niet vies van een leuke uitdaging 😉
Op het laatste stuk van de piste maakte ik wat snelheid, maar door de beperkte zichtbaarheid kwam ik off-piste in de poedersneeuw terecht. Een serieuze crash in de bijna één meter hoge witte sneeuwmassa. Ik kwam er gelukkig zonder kleerscheuren van af. Bij het rechtkrabbelen merkte ik echter dat ik maar één ski meer terug vond.
Er moest nog een kilometer afgedaald worden (das niet zo evident zonder ski’s en met lompe skibotten), en de laatste skilift naar beneden was om 16u. Ik had dus nog 45 minuten om daar te geraken.
Jaimie was op het moment van mijn crash wat voor mij aan het skiën en door de mist had ze niet gezien dat ik in de problemen zat.
Eén ski kwijt dus. Ik kon maar één iets bedenken en dat was zo snel mogelijk beginnen met graven. Ik moest mijn ski terug vinden. Mijn vermoeden was dat ze onder de sneeuw doorgeschoten was en dat ze dus sowieso ergens in de buurt van mijn crash moest zijn.
Graven graven graven dus. Enkele sympathieke skiërs boden mij hulp aan, zonder resultaat echter. Na een kwartier en nadat ze de berg terug opgelopen was had Jaimie mij ook terug gevonden. Ook zij was nu volop aan het graven.
Een verantwoordelijke van het skidomein zag ons (tijdens zijn afdaling) bezig en bood ook zijn hulp aan. De ski bleef echter spoorloos. De man bracht zijn collega’s op de hoogte van onze zoektocht en verzekerde mij dat, net voor het sluiten van de lift, er nog een medewerker een laatste afdaling met een sneeuwscooter deed. Mocht ik tegen dan mijn ski niet gevonden hebben, dan zou ik meekunnen met hem.
Dat was al een geruststelling. We zouden niet alleen op de berg achter blijven en doodvriezen. 🙂
Ik had echter geen verzekering op de ski’s genomen (waarom zou je dat ook doen, wat kan er nu met een paar ski’s gebeuren), dus mijn grootste bezorgdheid was op dat moment mijn portemonnee geworden. Ik kon me voorstellen dat een paar ski’s wel gauw 1000 Euro zouden kosten. Ok, ik had er nog één over, maar ik betwijfelde of ze bij Ski-Rent de kost zouden willen halveren. 🙂
Een extra 1000 Euro voor onze skireis, dat zou wel heel zuur zijn.
Anyway, we hadden een half uur tijd om de ski terug te vinden en bleven verder graven als gekken. Koud had ik het alleszins niet.
Ik ben uiteraard al een tijdje niet meer gelovig, maar toch schoot plots de gedachte om te bidden voor de verloren ski door mijn hoofd. Niet zozeer in de zin dat ik dat effectief zou doen, maar eerder dat dat vroeger wel degelijk een serieuze optie zou geweest zijn. In een hopeloze situatie was gebed toen dikwijls de laatste strohalm.
Om tot mijn punt te komen, ik bad niet, maar vond uiteindelijk wel de ski terug. Wat een opluchting!
Iets later dacht ik na over dit voorval. Stel dat ik wel gebeden had. Dan had ik waarschijnlijk het terugvinden van de ski gelinkt aan mijn gebed. Ik zou het gezien hebben als een bovennatuurlijke tussenkomst van god. Ik had echter niet gebeden. Het was dus gewoon stom toeval en geluk dat ik mijn ski teruggevonden had.
Hoeveel keer had ik vroeger gebeden voor allerlei zaken? Bracht het gebed geen soelaas, dan zocht ik naar een verklaring daarvoor. Misschien had ik bepaalde zonden nog niet beleden. Misschien had ik niet hard genoeg gebeden. Misschien wou god mij een les leren door mijn gebed niet te verhoren.
Bracht het gebed wel soelaas, dan noemde ik dat gebedsverhoring. Had mijn gebed daar echter ook maar iets mee te maken? Zou het gebeurde niet sowieso gebeurd zijn?
Is het niet naïef (en in zekere mate ook narcistisch) om te beweren dat gebed mij zou kunnen helpen een ski terug te vinden, maar dat mensen die bidden voor heel wat belangrijkere zaken in de steek gelaten worden?
Een kind in Afrika dat bidt voor wat eten. Mensen in oorlogsgebied die verkracht worden, mishandeld worden. Mensen die kanker hebben en die zo uitzien naar genezing. Het zou werkelijk verschrikkelijk zijn dat god mij helpt een ski terug te vinden, maar dat hij er niet in slaagt om mensen in uitzichtloze situaties te helpen.
Nochtans leert de bijbel wel degelijk dat god kan tussenkomen door gebed, zelfs in de meest simpele zaken. Bid en u zal gegeven worden. Als gij met 2 eenparig voor iets bidt, het zal u geworden, …
Kijk, ofwel kloppen die teksten en komt god in zowel banale als dramatische zaken tussen, ofwel kloppen die teksten niet en zijn er geen goddelijke tussenkomsten. Het feit dat er zoveel meer in banale zaken (waar de kans op toeval of een tikkeltje geluk groot is) dan in dramatische zaken regelmatig goddelijke tussenkomsten zouden zijn zou toch wel een belletje moeten doen rinkelen.
Dat gebed rust kan brengen? Daar ga ik mee akkoord. Maar dat kan gelijk wat dat je focus verlegt, het helpt immers om een ander perspectief op de zaken te hebben. Je zou dat ook mediteren kunnen noemen.
Dat gebed god aanzet tot een bovennatuurlijke tussenkomst? De nuchtere analyse hierboven leert me dat dat niet zo is.
Beweringen en ervaringen van anderen dat dat wel zo is? Ik zou dat ook kunnen beweerd hebben mocht ik gebeden hebben voor het terugvinden van mijn ski. Maar ik heb ze echter teruggevonden ondanks gebed.
Waarom heb ik ze teruggevonden? Omdat ik blijven zoeken ben en omdat ik geluk gehad heb. Ik heb dus zelf verantwoordelijkheid genomen, en heb dan ook nog eens chance gehad. Het is die combi die tot succes geleid heeft.
Ik kon ook verantwoordelijkheid genomen hebben en geen geluk gehad hebben. Zo lijkt het nu eenmaal te gaan in het leven. Het zit soms mee en het zit soms tegen.
De verantwoordelijkheid bij god leggen? Dan denk ik niet dat er, tenzij je heel veel geluk hebt (of dat er toeval speelt), ook maar iets zal gebeuren.
Op mijn website betreffende geloofsafval behandel ik het onderwerp gebed ook op deze pagina’s:
